Leo Alkemade over dochter in reclames: 'Ze weet gelukkig zelf goed wat ze wil'

Op eigen houtje

“Ik was eerst de stem van D-reizen,” vertelt Leo in gesprek met Beau Monde. “Maar toen ik ook de stem van Jumbo werd, vonden ze dat bij D-reizen niet zo handig meer. Prijsvrij is van dezelfde club, dus dachten ze: misschien kan Leo daar het gezicht van worden. Omdat ik zelf ook dingen maak – sketches, cabaret, scripts – zeiden ze: laten we het klein en overzichtelijk houden, geen reclamebureau ertussen, gewoon zelf iets maken. Ik moet eerlijk zeggen: wat een verademing. Geen mensen die denken dat ze weten wat het ‘merkverhaal’ moet zijn, gewoon op gevoel iets moois maken.”

Antireclame

“We werken echt intuïtief. Ik gooi wat ideeën op, de mensen van Prijsvrij zeggen: dat is leuk, of juist: dit gaan we echt niet doen. En dan gaan we draaien. De eerste commercial hebben we opgenomen op Curaçao. Beetje vakantiegevoel, beetje gek doen. Binnen twee dagen stond er iets op waar iedereen tevreden over was. Het allerleukste is dat het niet voelt als een campagne. We denken niet in strategieën, we denken: wat is leuk om te maken? Dat zie je terug. Het is een beetje antireclame, niet te gelikt of doordacht. En toch blijft het hangen.”

‘Waarom zou ik een ander kind casten als mijn eigen dochter het ook kan?’

Liselot in de hoofdrol

“Bij Sluipschutters had mijn dochter Liselot al een keer een klein rolletje gespeeld. Dat vond ze geweldig. Toen ik die Prijsvrij-dingen ging doen, dacht ik: waarom zou ik een ander kind casten als mijn eigen dochter het ook kan? En wil? Ik duw m’n kinderen nergens in, maar als ze het leuk vinden, ben ik de laatste die ‘nee’ zegt. Tijdens de opnames van de eerste Prijsvrij-reclame was ze zeven jaar, de leeftijd waarop je tanden wisselt. In het vliegtuig kwam haar ene voortand eruit. Ik zei: ‘Liselot, ik wil dat die andere nog even blijft zitten, dat staat leuk.’ Maar het vliegtuig was amper geland of ze had de tweede voortand er ook uitgewerkt. Toen heb ik gevloekt: ‘Verdorie, dit hadden we niet afgesproken’, haha.”

Geen acteren, gewoon echt

Liselot staat volgens Leo haar mannetje en neemt aanwijzingen goed aan. “Het is een kleine professional, met haar eigen kleine eigenaardigheden. Ze zei bijvoorbeeld thuis al heel vaak: ‘Daar heb ik zin in in.’ Ik verbeter dat niet, omdat ik het heel schattig vind. Ze zegt ook vaak de M van Marie als ze de N van Nico moet zeggen. In een reclame werken zulke dingetjes, omdat ze eigen en puur zijn. Mensen voelen dat. Wij spelen geen vader en dochter, we zijn een vader en een dochter. Die dynamiek kun je niet regisseren. Natuurlijk helpt het ook dat ik een bekend hoofd heb. Maar ik denk dat de kijker vooral denkt: wat een leuk meisje. En dat is ze ook. Ze is leuk.”

Curaçao of toch Tenerife

De reclames worden altijd gefilmd op mooie, zonnige plekken: Curaçao, Tenerife. “Het lijkt misschien alsof we de hele dag vakantie vieren, maar ik ben gewoon aan het werk. Ik voel een enorme verantwoordelijkheid voor het eindresultaat, als medebedenker. Zo’n commercial kost serieus geld hè, er kleven allerlei belangen aan. Ik wil dat het goed wordt. Voor Liselot is het wel vakantie. Het kleine prinsesje kan op het strand spelen totdat wij roepen: ‘Lies, kom even een ijsje eten.’ Dat zet ze er dan in één take op, klaar, weer spelen. Soms nemen we haar broertje mee, anders heeft ze niemand om mee in het zwembad te duiken.”

Mal doen over reclames

“Vroeger werd er een beetje op neergekeken, acteurs in reclames. Het idee was dat je jezelf ‘verkocht’ als je dat deed. Die manier van kijken is de laatste jaren veranderd, heb ik het idee. Het is nu gewoon een manier om geld te verdienen. Met films alleen kun je de hypotheek niet betalen. En aan een reclame meedoen is ook gewoon acteren. Je speelt iets. En in mijn geval maak ik het nog ook. Voor mij is dat een ideale combinatie.”

Het geeft ruimte voor eigen projecten

Een ander voordeel van het reclamewerk is dat het Leo ruimte geeft om andere dingen te doen. “De afgelopen tijd had ik opnames van De Tatta’s 3, daarna heb ik nieuwe commercials gedraaid voor Prijsvrij, vijf in totaal. Maar wat me dit jaar het meest bezighield, was de film die ik zelf heb geschreven en waarmee ik al tien jaar bezig ben: Champagne, een roadmovie over een zoon (Leo Alkemade, red.) die zijn ongeneeslijk zieke vader (Huub Stapel, red.) meeneemt naar de champagnestreek. Mijn vader en ik hadden die reis willen maken, maar hij was al te ziek. Nu maak ik een film over wat ons eigen afscheid had moeten zijn. Dat voelt heel bijzonder.”

Fietsen in de bergen

“Ik ben niet iemand die zelf elk jaar een all-inclusive boekt. Ik gooi de fietsen achter op de auto en rij naar de voet van de Mont Ventoux. Wielrennen, koers kijken, relaxen in het huisje. Dat is vakantie voor mij. Maar als ik ooit een relaxte strandvakantie zou willen boeken? Dan zou ik wel gek zijn als ik het níét via Prijsvrij doe. Zeg nou zelf: zorgeloze reis voor de beste prijs. Hallo.”

Bekijk ook

Bart Ettekoven over liefde, luxe en leven: 'We hebben een au pair voor de hond' | Beau Monde

Gewoon kind blijven

“Mensen vragen weleens of ik plannen heb met Liselot. Of ze niet meer acteerwerk moet doen. Nee, hoor. Ze is pas negen jaar. Ze moet buitenspelen, naar school, kletsen met vriendinnen. Als er weer een commercial komt en ze heeft er zin in, dan doen we dat. Zegt zij: ‘Pap, ik heb er geen zin meer in’, dan is het klaar. Ze weet gelukkig zelf goed wat ze wil. En ik ben er gewoon bij. Ik denk dat dat het mooiste is aan deze klus: ik hoef niks te spelen, want ik ben gewoon haar vader.”

Dit artikel is afkomstig uit het septembernummer van Beau Monde. In deze editie vind je onder meer interviews met Gallyon van Vessem, Bart Ettekoven en naast Leo nog meer bekende reclame-gezichten. Uiteraard is dit nummer ook goed gevuld met volop fashion, beauty, celebrity-nieuws en koninklijke juice. Nu in de winkels én natuurlijk te bestellen via Tijdschrift.land!