Zeg je Anne Hathaway en The Devil Wears Prada, dan weet je: er hangt modemagie in de lucht. En jawel, op 10 februari, front row bij de Ralph Lauren-show in New York, was het weer zover. Anne verscheen in een look die niet zomaar een outfit was, maar ons een voorproefje gaf van het langverwachte vervolg op de legendarische film.
Zwart, zwarter, zwartst
Laten we het even over dé jurk hebben. Een total black look die schreeuwt om een close-up. De jurk had een verfijnde halterhalslijn van doorschijnend kant, maar de échte showstopper was de rug: een dramatische, diep uitgesneden open rug die precies genoeg huid liet zien. Alsof dat nog niet genoeg was, maakte een bijpassend verenaccessoire het geheel af met een vleugje theatraal drama.
De combinatie van kant, de open rug en de veren was pure perfectie. Verfijnd, een tikje gewaagd en absoluut onvergetelijk.
Hello Hollywood
Ook Anne's verdere styling was tot in de puntjes verzorgd. Haar lange, bruine lokken waren in zachte golven gestyled in een klassieke 'side part', een duidelijke knipoog naar de glamour van Old Hollywood. Deze beautykeuze maakte de look filmisch en tijdloos. Kortom: het hele plaatje klopte gewoon.
Andy Sachs' triomfantelijke terugkeer
En dan de link naar Runway Magazine waar iedereen het over heeft. Met de release van The Devil Wears Prada 2 gepland op 29 april 2026, voelt deze look als een heerlijk voorproefje. Het is precies de soort high fashion die we van Andy Sachs zouden verwachten, twintig jaar na haar eerste stappen in de modewereld. Elk publiek optreden van Anne wordt nu onder een vergrootglas gelegd, en dit stelde zéker niet teleur.
Miranda Priestly zou dit goedkeuren
Waarom werkt deze look zo goed? Het is de briljante balans tussen klassiek en statement. De jurk is strak en elegant, maar de details (hallo, open rug!) maken hem spannend en uitgesproken. Het is het soort stijl waar zelfs de gevreesde Miranda Priestly een goedkeurend knikje voor zou geven: luxueus, tot in de puntjes afgewerkt en onmiskenbaar high fashion.
Kortom, Anne Hathaway serveerde ons niet zomaar een look, maar een heel cultureel moment. Een perfect georkestreerde hint naar de stijl die we straks massaal in de bioscoop gaan bewonderen. Zijn we er klaar voor? Absoluut.