Zanger Dotan is dol op festivals, mits hij ’s avonds in zijn eigen coconnetje kan opladen. Wij spraken hem over magische regenbuien, lauwe burgers en zijn allergrootste droom.
Ieder jaar kijkt Dotan uit naar optreden op festivals omdat de energie anders is dan bij een clubshow. "Daar komen mensen echt speciaal voor jou en op een festival kun je bezoekers verrassen."
Eerste festivalherinnering
“Ik was een jaar of zestien en ging naar Pinkpop. Dat voelde als iets groots, alsof ik een soort rite de passage doormaakte. Ik was al weken bezig met wie er speelden en het kaartje was iets van zestig euro, voor mij een fortuin. Wat me is bijgebleven, is het gevoel van vrijheid."
"Dat je daar staat met duizenden mensen die allemaal naar dezelfde muziek luisteren. Die collectieve beleving was nieuw voor me. Ik weet nog dat ik dacht: dit is wat ik later wil doen."
Weer of geen weer
"Het klinkt gek, maar ik vind het extra leuk als het regent. Tijdens de pandemie speelde ik op het Montreux Jazz Festival in Zwitserland. Er was een podium op het water, wat op zich al magisch was. Maar het begon zo hard te onweren dat het een beetje gevaarlijk werd."
"Daarom werd de show met drie uur uitgesteld en pas vijf minuten voor de allerlaatste deadline kregen we groen licht."
"Vanaf de eerste noot was het de bijzonderste show die ik ooit heb gedaan. Het regende nog steeds pijpenstelen, maar het publiek was blijven wachten."
"In die coronajaren hadden we er enorm naar uitgekeken en het viel me op dat het publiek echt luisterde. Dat is zeldzaam op een festival. Het was een heel emotioneel, intens optreden."
Geen moddertype
"Ik ben niet iemand die lekker in de modder gaat zitten en goed gaat op drie dagen niet douchen. Ik raak snel overprikkeld en vind het niet fijn om uren in een menigte te zijn."
"Na een dag op een festival moet ik in mijn eigen coconnetje opladen om de volgende dag weer volle bak door te kunnen gaan."
Outfit van de dag
"Comfort gaat op een festival boven alles. Zien en gezien worden hoeft van mij niet. Een goed T-shirt, sneakers die tegen modder kunnen en iets wat ik ’s avonds over mijn schouders kan gooien als het afkoelt."
"Ik maakte ooit de fout om nieuwe schoenen aan te trekken naar een festival. Geen succes.”
Als bezoeker
"Deze zomer probeer ik weer vaker als bezoeker naar festivals te gaan. Ik ben meestal zo gefocust op mijn eigen shows dat ik vergeet hoe inspirerend het is om gewoon in het gras te staan en verrast te worden. Ik zou graag nog eens naar Rock Werchter of Sziget gaan."
"Op beide festivals heb ik zelf gespeeld en dat vond ik fantastisch. Verder droom ik al jaren van Primavera Sound in Barcelona. De line-ups daar zijn zo goed gecureerd."
Festivalvoer
"Het beste festival eten kreeg ik in Duitsland op Hurricane. De catering had alles geregeld wat je kon bedenken. Het slechtste? Een lauwe burger. Dat liep niet goed af, als je snapt wat ik bedoel."
Dieptepunt
"Een festivalshow waarbij het geluid compleet wegviel tijdens een belangrijk nummer. Eerst schoot ik volledig in de paniek, maar uiteindelijk besloot ik om maar gewoon met mijn gitaartje op de rand van het podium met het publiek een liedje te zingen. Daardoor werd het alsnog een mooi moment."
"Een ander dieptepunt was toen ik net een rustig liedje inzette tijdens een show terwijl een metalband begon te soundchecken in de tent naast ons. Niemand kon nog iets horen van wat ik deed."
Wereld op zich
"Lowlands blijft bijzonder. Een wereld op zich. Je kunt overdag naar lezingen, vervolgens naar een obscure band in een tent en ’s nachts uit je dak gaan op keiharde beats. Die gelaagdheid vind ik mooi. De vibe is open, mensen zijn nieuwsgierig. Het kan alle kanten op."
Must-see artiest
"Ik zag ooit Bon Iver op een festival en toen heerste er zo’n serene stilte en rust, ook al stonden er duizenden mensen op het veld. Hun muziek maakt in de openlucht nog meer indruk. Joni Mitchell zou ik ook graag zien op een festival. Ik zag adembenemende beelden van haar show vorig jaar."
Festivalgezelschap
"Dat wisselt. Soms met vrienden, soms alleen. Dat kan heel fijn zijn op een festival. Lekker dwalen, zonder doel. In Nederland kom je sowieso wel mensen tegen die je kent en soms al heel lang niet hebt gezien."
"Festivalshirts vind ik te gek, soms bewaar ik ook de accreditaties.”
Op de wishlist
"In Nederland zou ik graag nog een keer op Pinkpop spelen. Ik was zo jong en onervaren toen ik er stond, dat ik niet meekreeg wat er echt gebeurde, behalve dat het waanzinnig was. Internationaal is Glastonbury een droom. Niet om groot aangekondigd te worden, maar gewoon om er onderdeel van te zijn. Dat festival is zo’n instituut."