Nina Smit is platenbaas: 'Supertof als zo'n volkse beuker ineens populair is'

“Ik ben niet iemand die thuis áltijd muziek aan heeft staan. Ik zet graag een leuk playlistje op wanneer ik aan het koken of schoonmaken ben – of aan het borrelen met vrienden – maar verder luister ik vooral professioneel naar muziek", vertelt Nina Smit in Beau Monde. "Heel grappig: mijn oudste zoontje van vijf weet al bij de eerste seconden van een liedje of hij het mooi vindt of niet. Hij heeft die ingebouwde graadmeter, net als ik.”

Dit artikel komt uit de nieuwste editie van Beau Monde. Nu in de winkels en te bestellen via Tijdschrift.land!

Werken vanuit gevoel in de keiharde muziekindustrie

“Ik werk in een gevoelsbusiness. Dat past bij me, want ik ben niet van de uitgebreide planningen, maar eerder van een creatief idee uitwerken en het dan gewoon dóen. Natuurlijk heeft mijn vak een zakelijk element waarbij targets, financiële plaatjes en het aantal streams van een nummer belangrijk zijn, maar in de kern draait het om emotie. Als ik een nieuw liedje beoordeel, doe ik dat op gevoel: vind ík dit mooi? En wanneer ik met onze artiesten werk, vind ik het cruciaal dat zij zich prettig voelen."

"Zelf hou ik van een beetje diepgang in de relaties met mijn artiesten, daarom ontstaat er altijd een overlap tussen zakelijk en privé bij degenen van wie ik het management doe. Een aankomend huwelijk, relatieproblemen, een scheiding, nieuwe partners, kinderen: alles bespreken we met elkaar, we delen lief en leed. Met diverse van deze mensen ga ik ook op vakantie. Bijvoorbeeld met Wesly (Bronkhorst, red.) en zijn gezin – we vierden ook afgelopen kerst en oud en nieuw met zijn allen. Ook met Idols- winnares Julia Cecile van Helvoirt, die ik manage en bij mijn platenlabel zit, ben ik op vakantie geweest. En met Romy (Monteiro, red.) kan ik over werk lullen, maar net zo goed uitgebreid over privéshit."

"Mensen vragen me wel eens: ‘Is dat wel handig?’ Maar om een geschikt carrièreplan voor een artiest uit te kunnen stippelen, moet je diegene goed kennen, vind ik. Als manager ben ik de ene keer een luisterend oor, dan weer als het moet de nuchtere factor die iemand met beide benen op de grond houdt, en ik kan ook een pitbull zijn, ja. Ik heb de zachte kant van mijn moeder en de keiharde kant van mijn vader. Die zachte kant ben ik eigenlijk het liefst, maar als het nodig is, komt in één keer de andere kant naar boven.”

"Dit is een industrie van ouwe-jongenskrentenbrood. Ik heb dingen meegemaakt, dat ik dacht: dit kan écht niet"

Liefde voor de horeca en het levenslied

“Terugkijkend ben ik in de muziekbranche beland vanuit passie. Ik kom uit een echte horecafamilie. Mijn vader had vroeger een strandtent waar ik lang heb gewerkt. Wat mijn ouders, mijn broer en ik met elkaar gemeen hebben is dat we graag hard werken en geen negen-tot-vijfmentaliteit hebben. Ik heb de hogere hotelschool gedaan en ondertussen in bijna alle horecazaken in mijn woonplaats Loosdrecht wel gewerkt. Vroeger had je daar veel bruine cafés waar geregeld volkszangers optraden. De sfeer en muziek vond ik fantastisch, dus als mijn vrienden uitgingen in clubs, zat ik in zo’n café."

"Ondernemer zijn, zoals mijn vader en mijn moeder, die een kinderkledingwinkel runt, wilde ik altijd al. Daarom startte ik op een gegeven moment een evenementenbedrijf. Tijdens de coronapandemie lag de evenementensector echter plat. Op dat moment benaderde platenmaatschappij BMG me, of ik Artist & Repertoire manager wilde worden voor hun Nederlandstalige tak. Ze zochten iemand die songwriters kon scouten en de juiste schrijvers bij elkaar kon zetten en aan artiesten kon koppelen, zodat daar goede liedjes uit kwamen. Een kennis bij BMG had mijn naam genoemd. Toen BMG me belde, was ik net bevallen, maar ik zei meteen ja. Mijn evenementenbedrijf heb ik later weer opgestart, maar dat werd te druk, dus koos ik voor de muziek.”

De magische klik met Wesly Bronkhorst

“Als A&R manager merkte ik dat ik vrij snel doorheb of een liedje het goed zal doen in de kroeg of dat het past bij een bepaalde artiest. In die periode leerde ik Wesly Bronkhorst kennen. Wij hadden direct een klik en op een gegeven moment vroeg hij me zijn manager te worden. Niet lang daarna kwam Amalia: Weslys eerste liedje dat wij samen in de markt zetten én een megahit werd.

Daarna volgde Terug in de tijd van Yves Berendse. Als A&R manager had ik Yves gekoppeld aan verschillende liedjesschrijvers en sessies met songwriters voor hem opgezet. Daar is Terug in de tijd uit voortgekomen. Niet dat deze hit door mij is ontstaan, maar ik was wel betrokken bij het proces en dat voelt hartstikke bijzonder. Van die gasten heb ik ook een gouden plaat gekregen. Dat is natuurlijk wel waar je het voor doet.”

"Van nature ben ik een feestnummer"

Nieuw talent ontwikkelen bij Bronks Music

“Twee jaar terug vroeg Wesly mij: ‘Zullen we samen een label starten om jong talent te ontwikkelen?’ Zo ontstond ons bedrijf Bronks Music. Het grootste deel van onze poule bestaat uit zangers die nog helemaal aan het begin van hun loopbaan staan. Neem Kelsey Verbrugge, het achterneefje van Willeke Alberti. Ik spotte hem toen hij stond te zingen op de verjaardag van Joey – de eerste artiest die Wesly en ik voor Bronks tekenden – en was meteen weggeblazen door hoe goed hij zong.

Bekijk ook

Musthave! Samsung introduceert drie nieuwe smartphones binnen de Galaxy Z Series | Beau Monde

Voor zo’n artiest stippelen we een carrièrepad uit, maar verzorgen we ook de boekingen en het management. Mijn kracht hierbij is dat ik me erg richt op de online kant en graag outside of the box denk. Veel zangers uit dit genre werken in de bouw, als stukadoor of loodgieter. Daarom heb ik bijvoorbeeld een groot online platform voor jongeren in de bouw benaderd voor een online samenwerking. Zo creëer ik voor onze artiesten extra following.”

Een frisse wind in een mannenwereld

“Toen Bronks nét een feit was, vroeg Sony mij of ik een platenlabel wilde starten voor Nederlandstalige artiesten. Dat ik net al een eigen label begonnen was, maakte niet uit, omdat Bronks zich richt op jong talent en Vonk – het label van Sony – bedoeld is voor artiesten die al langer in deze industrie zitten. Danny Froger, Henk van Dissel en Romy Monteiro hebben bijvoorbeeld bij Vonk getekend."

"Waarom zij specifiek daar tekenden? Van veel artiesten hoor ik dat ze toe waren aan een frisse wind. Dat ik van buitenaf kom en met mijn 38 jaar jonger ben dan concullega’s vinden sommigen een pré, al kan het natuurlijk ook tegen me werken. Je hebt een stuk of vijf grote volkse platenlabels. De mensen daar hebben minimaal tien jaar labelervaring – sommigen wel dertig jaar – en zijn allemaal mannen. Als new kid on the block heb ik enorm mijn best moeten doen om mijn positie te veroveren."

"Dit is bovendien een industrie van ouwe-jongens-krentenbrood. Botte grappen ben ik wel gewend uit mijn horecaverleden, maar ik heb ook dingen meegemaakt, waarvan ik dacht: dit kan écht niet. Denigrerende opmerkingen bijvoorbeeld. Niet eens altijd slecht bedoeld, maar gewoon vanuit ouderwets denken.”

"Mijn bedrijven wil ik omzetten in miljoenenondernemingen."

Glamour, rode lopers en bewuste gezinstijd

“Geen dag is hetzelfde, wat goed bij mij past, want als ondernemer hou ik van afwisseling. Gisteren nam ik met Wes online content op in een wijngaard en bezocht ik twee radiostations, straks stappen we bij Bas Smit op de boot om Weslys nieuwe nummer te promoten, waarna ik doorga naar een casting, omdat twee van mijn artiesten meedoen aan een tv-programma. Onderdeel van dit vak zijn uitnodigingen voor events, rode-lopergala’s en optredens. Van nature ben ik een feestnummer. Natuurlijk pak ik belangrijke dingen mee en soms leuke extraatjes, maar ik hoef echt niet altijd VIP te staan en kan niet elke avond weg, want mijn vriend en ik hebben twee zoontjes van vijf en twee jaar."

"Als ondernemer geloof ik niet in de Gen Z-mentaliteit van ’s avonds je telefoon wegleggen; dat kan niet als je succesvol wilt zijn. Mijn artiesten mogen me áltijd bellen en dat doen ze ook, soms voor triviale dingen als: hoe werkt excel? Voordat ik in de muziekindustrie werkte, heb ik een burn-out gehad. Hiervan heb ik geleerd dat niet altijd alles metéén hoeft. Wat ik vroeger dus niet kon en nu wel, is mijn telefoon thuis tijdelijk wegleggen, want de tijd met mijn gezin wil ik echt bewúst doorbrengen.”

Focus op je eigen pad

“Als je dit vak uitoefent, ben je dienstbaar aan je artiesten. Met Bronks vertegenwoordigen we er inmiddels acht. Daar zitten heel gedreven types tussen. Die zijn anderhalf jaar bezig en vragen zich af waar hun gouden plaat blijft, haha. De belangrijkste les die wij artiesten meegeven – en die pas ik ook op mijn eigen carrière toe – is: zorg dat jij je eigen pad bewandelt en heb een lange adem. Succes komt namelijk niet in één nacht; ikzelf ben met deze bedrijven ook pas krap twee jaar bezig. Als zakenvrouw volg ik mijn eigen weg en druk ik artiesten op het hart dit muzikaal ook te doen."

"Soms zie je zangers qua genre allerlei kanten opfladderen, omdat ze zó graag die nummer 1-hit willen. Dat is niet slim, je kunt beter een eigen, steady repertoire opbouwen. Neem Yves Berendse: hij maakte jarenlang muziek in dezelfde stijl voordat hij doorbrak. Als je nu een liedje van hem hoort, weet je hierdoor meteen: dat is Yves.”

Bekijk ook

Onverwachte connectie: B&B's Els blijkt 'Airfryer Queen' Caroline te kennen | Beau Monde

De ultieme droom najagen

“Eén à twee keer per jaar brengt het Hollandse genre een gigahit voort. Neem Cheerio van Justen de Wildt. Ik vind het supertof dat zo’n volkse beuker ineens populair is. Aan zo’n jongen heeft zijn team achter de schermen jarenlang gebouwd. Zo doen wij dat ook bij onze zangers: uitstraling, social skills, online aanwezigheid, podiumtalent; naar alles wordt gekeken bij het vormen van nieuw talent."

"Wat we doen wil ik graag groter uitbouwen, in de stijl van Marco Borsato’s The Entertainment Group (Borsato’s inmiddels failliete productiemaatschappij en evenementenorganisatie richtte zich jarenlang op Nederlandstalig talent, red.). Mijn bedrijven wil ik bovendien omzetten in miljoenenondernemingen. De nieuwe André Hazes lanceren is ook absoluut een droom, ja. Ik denk en hoop voor de volle honderd procent dat wij die al in onze ‘stal’ hebben.”