Royal uitvreters: hoogheden die leven op een toelage en liever lui dan moe zijn

Er dwaalt een hele kudde dolende royals door Europa. Een vak hebben ze nooit geleerd en werk zegt ze niets. Want als je toch alles op een presenteerblaadje krijgt aangeboden, waarom zou je dan zelf iets doen? 10 koninklijke uitvreters op een rij.

Ella Vermeulen

25 aug. '26

8 minuten

Prins Harry

Prinses Beatrice

Prinses Eugenie

Prins Laurent België

Royals Luxemburg

Maak ons je Google favoriet!

• Facebook
• Twitter
• Pinterest
• Linkedin
• Whatsapp
• Mail
• Kopieer link

Wie in een paleis wordt geboren, heeft aan kansen geen gebrek. Er zijn natuurlijk wat beperkingen – prins Harry schreef er 416 pagina’s over vol – maar in het algemeen kun je zeggen dat er een overvloed aan welvaart, netwerken en geld voor goede opleidingen voorhanden is. Wat het des te curieuzer maakt dat sommige royals nooit echt uit de verf komen.

Neem prins Louis van Luxemburg, die in augustus veertig wordt. Het derde kind van oud-groothertog Henri lijkt eeuwig zoekende te zijn.

Hij maakte Tessy Antony zwanger, gaf zijn rechten op de troon op om met haar te trouwen en kreeg nog een kind met haar. Later volgde een pijnlijke vechtscheiding waaruit bleek dat hij – ook pijnlijk – nog altijd grotendeels door zijn ouders onderhouden werd.

Daarna deed zijn afgeblazen verloving met Scarlett-Lauren Sirgue niets voor Louis’ reputatie en ook met banen bleef het kwakkelen. Terwijl hij best wat kan: ondanks dyslexie haalde hij in 2017 een master in psychosociale studies en hij is met drie anderen mede-eigenaar van een mediationbureau voor werknemers met dyslexie. Verder draaft hij op afroep op voor het groothertogelijk huis: hij lijkt niet veel om handen te hebben en ook niet de ambitie te koesteren om meer te doen.

Het moet allemaal niet te ingewikkeld worden en daadwerkelijk op een baan gaan lijken.

Hard werken? Liever niet

Zo zijn er wel meer. Prinses Beatrice en prinses Eugenie van York hebben bijvoorbeeld wonderlijke secundaire arbeidsvoorwaarden die hen eerder in staat stelden vierentwintig keer per jaar op vakantie te gaan.

Eugenie heeft aan galerie Hauser & Wirth een werkgever die coulant staat tegenover het feit dat ze als ‘director’ een gezin heeft, zwanger is van haar derde, de helft van het jaar in Portugal woont en om de haverklap weg is.

Werk is voor haar twee dagen Art Basel Qatar bezoeken, 'all expenses paid' en daarna weer weken niets. Niemand heeft haar ooit bevlogen over kunst horen praten en er is evenmin sprake van zoiets als workshops op scholen geven. Het moet allemaal niet te ingewikkeld worden en daadwerkelijk op een baan gaan lijken, natuurlijk.

Ook haar zus Beatrice heeft een klinkende functieomschrijving als vicepresident van ‘Strategic Partnerships’ bij Afiniti. Dat komt vooral neer op borrelen in Dubai en mensen uit de AI-scene aan elkaar voorstellen. Inmiddels is duidelijk dat beide zussen uitbundig hebben geprofiteerd van de dubieuze handel en wandel van hun ouders, voorheen bekend als hertog en hertogin van York (Sarah Ferguson en de van pedofilie betichte en uit het koningshuis verbannen prins Andrew).

Beatrice en Eugenie hebben tot nu toe geweigerd een 'ethische check' te laten uitvoeren op hun persoonlijke investeringen. Het probleem zou opgelost zijn als ze hun titel en privileges (Beatrice woont in St. James’s Palace, Eugenie op het terrein van Kensington Palace) zouden opgeven. Dat zit er niet in, want dan zou er weinig van hen overblijven: geen van beiden heeft de vaardigheden om iets nuttigs te doen.

Twee socialite-prinsesjes, opgevoed met thuisonderwijs en het idee dat ze te ‘kostbaar’ zijn om te werken.

Veilige, lege bubbel

En dan zijn de Yorkies nog succesvol te noemen in vergelijking met twee andere royal zussen, prinsessen Carolina en Chiara van Bourbon-Twee Siciliën. Het leek hun ouders een goed idee hun dochters niet naar school te sturen, maar ze op te voeden met thuisonderwijs en het idee dat ze te ‘kostbaar’ zijn om te werken.

Het heeft twee blondines van in de twintig opgeleverd die feestjes in Monaco en omstreken aflopen en bij wijze van werk sporadisch poseren met luxe freebies op hun socials.

Als leden van een niet-regerende dynastie staan ze ook weleens in fluwelen capes in een kerk in Napels met ordes te pronken, om de royal associatie wat op te peppen. De handen uit de mouwen steken is er niet bij, er is geen noodzaak voor, want het gezin is vermogend.

Ook de pit lijkt te ontbreken. Toen Carolina een jaar of wat geleden werd gevraagd of ze als kind weleens iets stouts deed, vertelde ze dat ze zich achter een palmboom had verstopt om ‘boe’ naar een voorbijganger te roepen. Je kunt dus wel zeggen dat ze zeer beschermd in een vrij elitaire bubbel is opgegroeid.

Of de prinses weleens over dingen nadenkt is niet bekend. Misschien dat ze daarom volledig onbevangen zoent met politicus Jordan Bardella, de hoop van Frans extreemrechts. Hij ziet haar helemaal zitten als potentiële first lady en zij lijkt te zijn gemaakt om als beeldschoon behang naast hem te staan.

Liever lui dan moe

Eveneens aan de Rivièra: Andrea Casiraghi, de oudste zoon van prinses Caroline van Hannover (geboren als prinses van Monaco). Hij is slim genoeg, knap genoeg, rijk genoeg én goed opgeleid, maar doet eigenlijk al twintig jaar niets concreets behalve op touwschoenen over Ibiza flaneren en af en toe in een maatpak tussen de Grimaldi’s staan.

Met dank aan een indrukwekkend trustfonds: sommige royals worden zó comfortabel opgevoed dat ambitie simpelweg verdampt. Toen prins Albert van Monaco nog als prins Carnaval door het leven ging, sorteerde Caroline voor om van Andrea de troonopvolger te maken.

Hij lijkt zeer opgelucht dat oom Albert alsnog is getrouwd en een rechtstreekse troonopvolger heeft geleverd in de persoon van prins Jacques: stel je voor dat hij zich daadwerkelijk zou moeten bewijzen.

Prinses te Hollywood

Soms is de ambitie er wel, maar mist het talent om buiten het paleis te glanzen. Enter prinses Theodora van Griekenland, dochter van koningin Anne-Marie en wijlen koning Constantine. Vanaf 2010 probeert ze al actrice te worden in Hollywood onder de naam Theodora Greece. Het leidde tot kleine rolletjes (ze was lang als secretaresse te zien in The Bold and the Beautiful), soms een rode loper en weinig resultaat. Haar laatste rol stamt uit 2022.

Misschien had een baan als echte secretaresse haar meer bevrediging opgeleverd? Ook haar studie Kunst en Design had opties in de banenmarkt geboden die bestendiger en minder wreed zijn dan de filmindustrie, waar ze op haar 42ste moeilijk aan het werk komt. Omscholing is echter nog niet in haar opgekomen.

Royal Calimero

Het probleemgeval van de zuiderburen is Laurent, prins van België, die binnen het leger carrière had kunnen maken, maar de voorkeur gaf aan een koninklijke toelage van bijna vier ton in ruil voor wat sporadische werkbezoeken.

Zo had hij tijd over om regelmatig veel te hard te rijden, vóór zijn huwelijk met prinses Claire een kind bij Wendy van Wanten te verwekken en zaken te doen waar het hof, inclusief zijn broer koning Filip, onrustig van wordt.

Laurent is een soort koninklijke Calimero die naar eigen zeggen altijd wordt tegengewerkt en daar heeft hij zowaar een beetje gelijk in. Het heeft hem echter nooit zó gestoord dat hij er zijn titel en toelage voor wilde inleveren, om op eigen benen iets van zijn leven te maken.

Geen doorzetter

Afgezien van die twee gezusters BTS (Bourbon-Twee Siciliën) is de huidige generatie jonge royals zelfredzamer in het leven. Ze gaan in dienst en volgen opleidingen die daadwerkelijk tot banen kunnen leiden: het is een kwestie van wachten tot prinses Alexia, die Civiele Techniek studeert, op haar eerste bouwplaats zal staan.

Het is minder vrijblijvend dan vroeger, omdat duidelijk is dat alleen de troonopvolger tegenwoordig een toelage krijgt en de reserves zichzelf moeten redden in het leven.

Prinses Madeleine van Zweden loopt momenteel tegen de gevolgen van jarenlang flierefluiten aan. In haar jonge jaren studeerde ze van alles een beetje: Engels, rechten, computervaardigheden en etnologie.

Uiteindelijk haalde ze een bachelor in kunstgeschiedenis waar ze professioneel nooit iets mee heeft gedaan. Na haar huwelijk in 2013 was de prinses vooral een gelukkige huisvrouw in New York, Londen en Miami, met wat liefdadigheidswerk voor de stichting van haar moeder ernaast.

Nu haar drie kinderen groter worden en het gezin weer in Stockholm woont, blijkt het lastig dat Madeleine nooit echt gewerkt heeft en geen toelage krijgt. Ze doet haar best, haar samenwerking met Weleda (voor de lijn minLen) is een manier om financieel zelfstandiger te worden.

Maar, afgaand op haar verongelijkte verdediging (‘Ik begrijp de kritiek niet’) heeft ze zich toch verkeken op het feit dat er in de echte wereld anders naar jou en je acties wordt gekeken dan wanneer je ergens als prinses bent en iedereen het leuk vindt om je te zien.

In de wereld buiten die van de Windsors heeft Harry niets voor elkaar gekregen.

'Werkende royal'

Daar weet prins Harry alles van. Hij is al maanden bezig met een offensief om zich alsnog als parttimer weer in het Britse koninklijk huis te wurmen. Bij een bezoek aan Kiev zei hij plechtig, refererend aan 'een werkende royal zijn', dat hij deed 'waar ik voor ben geboren' en dat hij 'altijd lid van de koninklijke familie zal zijn'.

Feit is dat Harry erg goed is in werkbezoeken en iedereen van dreumesen tot veteranen inpakt; aan zijn sociale vaardigheden mankeert niets. Feit is echter ook dat hij in 2020 zelf uit het koninklijk huis is gestapt en in de wereld buiten die van de Windsors niets voor elkaar heeft gekregen.

Bekijk ook

'Afzetters': Spotify-baas haalt uit naar Harry en Meghan | Beau Monde

Hij heeft geen originele ideeën, is een ‘producer’ die nog geen schema kan maken en als spreker trekt hij geen uitverkochte zalen. Niet helemaal zijn schuld, hij heeft het grootste deel van zijn leven doorgebracht in een omgeving waar alles voor hem werd geregeld. Buiten het paleis blijkt een titel echter toch minder waard dan discipline, talent of een wekker die om half zeven gaat. Als hij daar nu gewoon eens naar zou handelen.